POLSKA FORTEPIANOWA RECITAL RADOSŁAWA KURKA
Długi cień rzucany przez Fryderyka Chopina wciąż zakrywa bardzo wiele. Dzielimy muzykę polską na tę przed Chopinem i po nim, chcąc nie chcąc porównując wszystkich innych kompozytorów do niego. A wystarczy zerknąć tam, gdzie pada cień, by znaleźć mnóstwo ciekawej i niesłusznie tak rzadko wykonywanej muzyki, także fortepianowej. Wie o tym doskonale Radosław Kurek – pianista, kameralista, poszukiwacz nieoczywistego repertuaru. Program jego recitalu to świetny pretekst do opowiedzenia o kompozytorach XX wieku, którzy dopisali ważne rozdziały w historii muzyki polskiej. Grażyna Bacewicz miała nie tylko wielki talent, ale i odwagę, by komponować i prezentować swoje utwory publicznie w czasie, gdy ten rodzaj artystycznej aktywności był zarezerwowany raczej dla mężczyzn. Była też znakomitą koncertującą skrzypaczką, tworzącą z wielkim powodzeniem na instrumenty smyczkowe. Jednocześnie jej muzyka fortepianowa – w tym skomponowana w 1953 roku II Sonata – potwierdza tylko, jak wszechstronną była kompozytorką. W tym samym czasie Suitę preludiów pisał Kazimierz Serocki. Fortepianowy cykl z 1952 roku to świadectwo poszukiwań i mierzenia się z tym, jak przemówić nowym, awangardowym językiem. Program uzupełniają kompozycje Mieczysława Wajnberga i Andrzeja Czajkowskiego, kompozytorów pochodzenia żydowskiego, urodzonych w Warszawie, których losy mogłyby posłużyć za scenariusz wieloodcinkowych seriali. Obaj byli znakomitymi pianistami, obaj spędzili większość życia poza Polską: Wajnberg w Związku Radzieckim, a Czajkowski w Wielkiej Brytanii. Ich twórczość – wciąż niewystarczająco doceniana i obecna w programach koncertowych – jest ważnym dowodem na to, że polska muzyka fortepianowa nie tylko Chopinem stoi.
BILETY:
20 zł
fot. Igor Andruch