ŚLADY TĘSKNOTY
„Gdybym tylko umiała napisać, jak on gra. Nie może ścierpieć, kiedy słychać uderzenie dźwięku. Dźwięk powstaje, brzmi i milknie w taki sposób, że nawet nie podejrzewa się, że został zagrany jego palcem” – pisała w jednym z listów o Chopinie jego uczennica Friederike Müller.
Jak grał Chopin? – to pytanie wpisane w artystyczne poszukiwania każdego pianisty; stawiane też regularnie przy okazji Konkursu Chopinowskiego. Piotr Alexewicz – laureat V Nagrody w XIX Konkursie Chopinowskim – zestawia muzykę Fryderyka Chopina z twórczością Siergieja Rachmaninowa, by pokazać, jak wiele ich łączy. Obaj byli koncertującymi pianistami, obaj komponowali, obaj tworzyli z daleka od kraju, zapisując w muzyce osobiste doświadczenia emigracji i tęsknoty za ojczyzną.
W tym spotkaniu z wielką pianistyką muzyka Chopina to połączenie poezji, elegancji i umiaru, pod których powierzchnią pulsują wielkie emocje; świat Rachmaninowa jest z pewnością dużo bardziej ekstrawertyczny, pełen romantycznego rozmachu i wirtuozerii, choć wciąż przecież bliski tradycji chopinowskiej – jak w cyklu Etiud-obrazów op. 33. Już w pierwszej Etiudzie f-moll Rachmaninow wplata motywy z Etiudy cis-moll op. 25 nr 4 Chopina.
Polskiego kompozytora wielkim podziwem darzył również Claude Debussy, który swoją duszę nazywał „romantyczną jak ballada Chopina”. W jego Suite bergamasque, ze słynną trzecią częścią Clair de lune, subtelnemu brzmieniu fortepianu towarzyszy wyrafinowana gra barw, światła i nastrojów. I tu zatem muzyka staje się przestrzenią spotkania i dialogu twórców, których łączyła potrzeba przemieniania osobistego doświadczenia w sztukę, mimo że ich drogi życiowe nigdy nie miały szansy się przeciąć.
BILETY:
50 zł normalny
45 zł ulgowy
Zjdęcie wykonał Tomasz Kowaluk